Zaznacz stronę
logotyp Foormat

Projektujemy doświadczanie komfortu

| |
Moje konto -
       | |
Moje konto   -   
MENUMENU

Timesharing

Słońce, plaża, błogi spokój i nieprzerwany wypoczynek to marzenie wielu osob. Jednak zagraniczne wakacje wiażą sie z wydatkiem, na który nie każdego stać. Dogodnym rozwiązaniem jest timesharing – nawet przy niskim budżecie, można niejednokrotnie zakosztować luksusowego wypoczynku. Opcja ta umożliwia długoterminowe posiadanie apartamentu w dowolnym zakątku świata za niewielkie koszty zakupu. “Cudowne wakacje do końca życia” – tak brzmi zazwyczaj motto firm timesharingowych. Jednak zawarcie umowy o timesharing jest decyzją, która wymaga głębokiego zastanowienia. Co warto wiedzieć, zanim zdecydujemy sie na taką formę wypoczynku? Oto kilka faktów:

Istota timesharingu

Time oznacza czas, a sharing dzielenie się czymś z kimś. Instytucja timesharingu powstała w połowie lat 60. we Francji i następnie przeniesiona została do USA i Europy Zachodniej. Timesharing jest szczególnym rodzajem korzystania z budynków mieszkalnych lub pomieszczenia mieszkalnego np. z apartamentu, mieszkania, ośrodka turystycznego, hotelu, czy pensjonatu – w oznaczonym czasie, w każdym roku – za zapłatą przedsiębiorcy ryczałtowego wynagrodzenia. Wskutek zawarcia umowy timeshare, nabywca nie uzyskuje prawa własności nieruchomości, a tylko prawo użytkowania obiektu przez określony czas w roku, przez określoną liczbę lat. W praktyce klient płaci wyłącznie za okres spędzony w nabywanym domu. Timesharing został uregulowany w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady z 14 stycznia 2009 r. (2008/122/WE) w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów odsprzedaży oraz wymiany. Natomiast regulująca timesharing dostosowująca polskie normy do dyrektywy weszły w życie 2012 roku.

Wady i zalety timesharingu

Timesharing to z pewnością atrakcyjna oferta dla osób, które lubią stabilność i powroty w to samo miejsce wypoczynku. Pobyt w określonym czasie i w tym samym miejscu przez wiele lat, może być nużący. Pamiętajmy, że umowę podpisujemy na minimum 3 lata. Istnieje możliwość wymiany swoich udziałów z innymi konsumentami usługi, jednak są to już dodatkowe koszty. Jest to jednak alternatywa dla kosztownych wycieczek zagranicznych organizowanych przez biura podróży.

Jakie informacje powinniśmy zebrać przed zawarciem umowy?

Umowa o timesharing może kryć wiele pułapek. Dlatego, więc nigdy nie należy podejmować decyzji pochopnie, gdyż jest to z założenia umowa długoterminowa, wymagająca przemyślenia i kalkulacji kosztów. Konsument nie może przewidzieć, co będzie za kilka lat np. w jakim stanie technicznym bedzie budynek lub jak zmieni się sytuacja ekonomiczna kraju. Nie ulegajmy pokusie korzystania z tzw. promocji, które uzależniają znaczne obniżenie ceny nieruchomosci od natychmiastowej decyzji. Organizator timesharingu powinien dać nam możliwość zabrania dokumentów do domu, abyśmy mogli je przeanalizować i zastanowić się przed podjęciem finalnej decyzji. Konsument powinien rownież zweryfikować autentyczność agenta, z którym zawiera umowę.

Przedsiębiorca ma obowiązek przedstawić nam w sposób zrozumiały i przejrzysty dokładne informacje o wynajmnie obiektu w postaci formularza informacyjnego. Dokument powinien być sformulowany w języku w kraju, w którym przebywamy lub którego jesteśmy obywatelami. Kwestionariusz powinien zawierać informacje dotyczące nabytych przez nas praw tj. przedmiotu umowy, opis nieruchomości i lokalizacji, opis usług, do których będziemy mieć dostęp. A także informacje dotyczące kosztów tzn. koszt umowy wraz z opisem możliwości podniesienia ceny, obowiązkowe opłaty ustawowe i metody obliczania opłat związanych z nieruchomością oraz koszty administracyjne. W formularzu musi być wykazana adnotacja dotycząca możliwości rozwiązania umowy.

Należy również zwracać uwagę na nieuczciwe klauzule, które mogą być zawarte w takiej umowie, np. obowiązek zapłaty wygórowanej kary umownej, utrudnienia odstąpienia od umowy, wskazanie sądów odległych od miejsca zamieszkania konsumenta, nieprecyzyjnie określone koszty np. w przypadku remontu. Poza tym przedsiębiorca nie ma prawa pobierać od nas zaliczek lub blokować pieniędzy na rachunku.

Rezygnacja z umowy timesharingu

W terminie 14 dni kalendarzowych konsument ma prawo bez podania przyczyny do odstąpienia od umowy timesharingowej. Termin ten obowiązuje na terenie krajów Unii Europejskiej. Przed zawarciem umowy zwróćmy jednak uwagę czy jest dołączony formularz odstąpienia. W przypadku, gdy standard naszej nieruchomości odbiega od opisu lub należy usunąć zaistniałe usterki – możemy żądać od przedsiębiorcy obniżenia ceny do czasu podniesienia standardu lub naprawy urządzeń. Jesli wady nie zostaną usnunięte, mamy prawo wypowiedzenia umowy ze skutkiem natychmiastowm. Ponadto konsument timesharingu ma mozliwość odsprzedania swojej usługi, w dowolnym momencie obowiązywania umowy.

Wszelkie prawa zastrzeżone - Foormat 2019

zasubskrybuj nasz newsletter